Carballos artificiais?

Carballos? e artificiais? Vendo o título, seguro que máis de un me tomaría por tolo, pero non, resulta que nós, ou sexa, os seres humanos, na nosa imparable carreira científica xa somos capaces de incluso, crear árbores pola nosa conta. 

En realidade, non son árbores como as que podemos atoparnos dando un paseo pola rúa, senón unhas enormes moles metálicas de ata 4 metros, pero que imitan as funcións dunha árbore natural. Estas "árbores" realizan unha especie de  fotosíntese e liberan o aire contaminado das cidades de pó, xérmenes e bacterias, ademais de reducir o impacto dos gases contaminantes dos automóbiles.

Na actualidade xa hay varios instalados en diferentes cidades do mundo e os estudos realizados están dando excelentes resultados, ademais, o seu custo non é moi elevado, polo que non se descarta que no futuro non sexan unha alternativa viable para loitar contra a contaminación.

De calquera xeito, por moito que inventen, eu non cambio os nosos carballos por ningunha árbore artificial, agardo que máis xente pense coma min.

Eau de Marte

Semella que dentro de pouco tempo, poderemos atopar auga de Marte nos estantes de "supers e tendas", bueno, non sei se chegará a ter tanta difusión, polo menos a curto plazo, pero o que está claro é que en poucos anos ter unha botella con auga marciana non será unha fantasía propia dunha peli futurista, e é que se en agosto, a NASA (axencia espacial norteamericana) recoñecía, tras longos anos de supusicións e teorías, que, efectivamente, no Planeta Roxo, temos auga, polo menos en estado sólido.

Pero o asunto non quedou só nese achazgo de xeo, senón que esta semana, un grupo de científicos, afirmou descubrir unha serie de glaciares, algún máis grande que a cidade de Los Ángeles, baixo a rocha da superficie marciana, o que fai pensar que igual nun pasado relativamente cercano a auga corría por Marte, como hoxe faino pola Terra.

Outro dos achazgos máis chamativos nesta materia, foi, que no planeta ó que me refiro, hai varios millóns de anos, houbo un océano do tamaño duns 20 mediterráneos ocupando gran parte do planeta.

Aínda que a existencia de auga non proba que ocurra o mesmo ca vida, estos descubrimentos, abren un sinfín de soños de atopar a tan imaxinada vida extraterrestre.

En fin... tan só son especulacións, pero o que parece estar claro é que nalgún remoto lugar do Universo, hai, houbo e haberá vida. Se algún día daremos con ela, non o sei, pero ata entón só podemos imaxinar.

Déixovos unhas fotos dunhas nebulosas e do Planeta Roxo.